De culturele achtergrond van Rode Zone gedrag

Home

In haar boek The Argument Culture, beschrijft Deborah Tannen dat veel culturen probleem oplossing zien alsof ze ten strijde trekken. De benadering van een conflict als strijders die oorlog gaan voeren leid tot de aanname dat het oplossen van het verschil van inzicht enkel kan door aan te vallen, of tegenaanvallen voor te bereiden en op een goede wijze je verdediging te organiseren. Een kritische benadering van het conflict wordt gezien als een wapen als afkeuring. Het oplossen van het probleem wordt gezien als een strijd waarin winnen of verliezen de boventoon gaat voeren. Als we een conflict ingaan met zo'n onderliggende aanname , wordt intern onze Biologische Rode Zone geactiveerd waardoor we Rode Zone gedrag gaan neerzetten en Rode Zone strategieën gaan volgen. Het is zonder twijfel soms nuttig om houding van oppositie in te nemen maar we moeten wel zicht houden op de juiste balans.

Het risico bestaat dat we elk probleem en elk verschil van inzicht met een "we gaan ten strijde" houding gaan benaderen. Het meest gebruikte gereedschap in zo'n situatie is het argument.

Zoals Tannen uitlegt is het doel bij argumenteren niet het luisteren en begrijpen maar wordt in het argument elke tactiek die maar denkbaar is ingezet, inclusief verwarring stichten over wat de andere partij net inbracht, om uiteindelijk te winnen.
Dit automatisch ingesleten, gedachteloos ruzie maken is maar zelden zinvol als je verschillen van inzicht wilt overbruggen en problemen wilt oplossen. Oppositie leidt maar zelden tot het uitspreken van de waarheid. Een argumentatieve houding saboteert echte eerlijke dialogen. Verkennen, verbreden, discussiëren, onderzoeken en vooral luisteren, ideeën en oplossingen met elkaar uitwisselen vormt de weg naar echte oplossingen.

Als we de methoden van Samenwerken, de probleem oplossende methoden, echt gaan gebruiken is het mogelijk zinvol dat we ons bewust zijn van de biologische en culturele krachten die ons mogelijk in de weg staan.